บาดแผลและแผ่นผ้า

posted on 15 Sep 2011 16:54 by bkkforlife
ฉันกำลังนั่งอยู่ในมุมหนึ่งของบ้าน
ปลดปล่อยตัวเองไปกับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด
ความเศร้าเข้าครอบงำฉันอย่างหมดจด และฉันไม่อาจจะหนีมันไปได้พ้นเลย
ฉันผิดหวัง ท้อแท้ เสียใจ โกรธ ต่อสิ่งที่เกิดขึ้น และหลักฐานก็คือน้ำตาที่ี่ไหลรดแก้มเหล่านี้
วันที่สี่แล้วสินะ ที่ฉันอยู่ในสภาพแบบนี้
 
เสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้ืนทำลายความเงียบ
และเสียงฝีเท้า้จ้ำเข้ามาภายในบ้านอย่างเร่งรีบ
เสียงฝีเท้า่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆและหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน
"เป็นอะไร" ผู้ชายที่ฉันคุ้นเคยดีถามฉันเสียงสั่นเครือ
ฉันเงยหน้าขึ้นมามองพี่ชายของฉันก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาไป
ฉันไม่อยากพูดอะไร
แต่เพียงมองแวบเดียวฉันก็เข้าใจว่าเขากำลังรีบไปไหนที่ไหนสักแห่ง
สีหน้าเขาดูไม่ดีเลย
"งั้นเดี๋ยวมานะ"
เขาคือพี่ชายของฉันเอง
แล้วเขาก็รีบจ้ำไปทางห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
จะว่าไปแล้วฉันก็เบื่อพี่ชายคนนี้เหลือเกิน
ฉันเบื่อเวลาเขาเมากลับมาบ้าน
เวลาทะเลาะกับพ่อแม่
หรือต่อยตีกับคนอื่น
เขาดูไม่ได้ใส่ใจฉันเลยแ้ม้แต่น้อย
มองในแง่ดี อย่างน้อยเขาก็ทำให้ฉันลืมเรื่องที่ีกำลังเศร้าไปได้บ้าง
ฉันตัดสินใจหยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้มาอ่านต่อ
เผื่อจะได้ลืมเรื่องราวอันเลวร้ายนี้ไปได้บ้าง
แต่อ่านเท่าไร ตัวหนังสือเหล่านั้นก็ไม่ได้ถูกบันทึกเข้่าไปในสมองฉันแม้แต่นิดเดียว
พวกมันดูเวิ้งว้างเหมือนเป็นภาษาที่ฉันอ่านไม่ออก
ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีพี่ของฉันก็เดินมายืนหยุดตรงหน้าของฉันอีกครั้้ง
เขานั่งลง มีกลิ่นบุหรี่โชยออกมา
"เหม็นอะ" ฉันว่าฉันสื่อสารทางใบหน้าได้ดีกว่าคำพูดนี้ด้วยซ้ำ
"ขอโทษๆ" พี่ของฉันรีบถอดเสื้อออกแล้วโยนไปที่ีตะกร้าผ้า "เป็นอะไร" เขาถาม
"ไม่ได้เป็นอะไร"
"ตาแดง หน้าแดง น้ำมูกเยิ้มอย่างงี้ ยังจะมีหน้ามาบอกไม่เป็นอะไร เล่ามา"
"ไม่อยากเล่า เล่าไปก็ช่วยอะไรไม่ได้"
เขานิ่งไปสักพัก
"งั้นพี่เล่าไรให้ฟัง ปิดหนังสือ" เขาเอื้อมมือมาพับหนังสือฉันแล้วดึงไปก่อนจะมองหน้าด้วยสีหน้ากวนๆตามนิสัย
"อะไรของพี่เนี่ย" ฉันเริ่มไม่พอใจที่เขามาก้าวก่ายฉันในเวลาที่ไม่ต้องการ
"ฟังเหอะน่า" เขาตั้งหน้าตั้งตาเล่าเต็มที่ "เรื่องมีอยู่ว่า"
 
"บาดแผลอันหนึ่งก่อตัวขึ้นจากการหกล้มของเด็กจอมซนคนหนึ่ง
มันเกิดขึ้นโดยที่มันก็ไม่ได้ต้องการเลยแม้แต่น้อย
มันเสียใจที่ต้องทำให้เด็กคนนั้นเจ็บปวดและร้องไห้
แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้
มันพยายามเต็มที่ทีี่่จะฟื้นฟูตัวมันเองแล้วก็ทำให้ความเจ็บปวดหายไป
แต่มันรู้ตัวว่าคงกินเวลานานทีเดียวกว่าจะทำได้
แต่ในเวลาไม่นานนัก ก็มีแผ่นผ้าผืนหนึ่งเข้ามาปิดทับมันไว้
มันรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น
มันถามเจ้าแผ่นผ้านั้นว่า 'มาทำอะไร'
แผ่นผ้าตอบกลับมาว่า 'เรามาช่วยปกป้องเธอ'
'ต่อให้มีนายมาช่วยเราก็ไม่หายเจ็บปวดหรอก และเราก็คงจะไม่ได้หายเร็วขึ้นด้วย'
'เรามาช่วยปกป้องเธอจากสิ่งต่างๆที่จะมากระทบกระเทือนเธอตะหาก'
'งั้นหรอ งั้นก็ขอบคุณนะ'
นานวันเข้าแผ่นผ้ายังคงคอยเฝ้าปกป้องบาดแผลอย่างสุดความสามารถ
เราเข้ากันได้ดี และฉันฟื้นฟูตัวเองได้อย่างไม่เหงาเดียวดายมากนัก
แต่นานวันเข้าแผ่นผ้าก็เริ่มดูย่ำแย่ลง มันดูเหี่ยวเฉาลงมาก
'นายจะไปแล้วหรอ'
'ใช่ ฉันคงถึงเวลาแล้ว' แผ่นผ้าตอบด้วยน้ำเสียงโรยรา
'เธอคงใกล้หายแล้วสินะฉันดีใจด้วยจริงๆ'
'อืมถ้าไ่ม่ได้นายมาช่วยไว้ ฉันก็คงไม่หายเร็วขนาดนี้'
เมื่อถึงวันที่แผ่นผ้าต้องจากไป มันก็เป็นวันที่ฉันใกล้จะจากไปเช่นกัน
'ลาก่อน' เราทั้งคู่ลาจากกัน และเขาก็จากไป
ฉันเสียใจที่ต้องจากเขาไป
แต่วันนี้ฉันก็พร้อมจะต่อสู้กับสิ่งต่างๆโดยปราศจากเขาแล้ว
'ฉันมีหน้าที่ของฉัน และหน้าที่ของฉันสมบูรณ์แล้ว' บาดแผลพูดก่อนจะจากไปตลอดกาล
เมื่อวันที่แผลหายไป เด็กน้อยยังคงสนุกกับการวิ่งเล่นและหกล้ม
เขายังคงมีแผลใหม่ผุดขึ้นเสมอ
แต่ไม่ใช่ที่เดิมอีกแล้ว"
 
ความเงียบเกิดขึ้นหลังจากพี่ของฉันเล่าจบ เขาคงสังเกตสีหน้าของฉันจึงถาม "เข้าใจมั้ย"
"พี่เล่าอะไร ไม่เห็นเข้าใจ" ฉันขมวดคิ้วทำหน้าสงสัย
"โห ไรวะ ไม่ฉลาดเลย" เขาตะโกนเสียงกวนๆ และลุกจากไป
"อธิบายให้ฟังหน่อยสิ" ฉันตะโกนไล่หลังไป
"แกน่ะเป็นเด็กที่กำลังมีแผล และพี่จะเป็นแผ่นผ้าให้" เขาพูดเสร็จแล้วลุกเดินหายเข้าไปในครัว
ฉันนิ่งและพยายามครุ่นคิดสักพัก และฉันก็เข้าใจมันได้
ความเศร้าเป็นแผลที่ทำให้ฉันเจ็บปวด และแผ่นผ้าก็จะช่วยปกป้องแผลนั้นไว้
อาจไม่ได้ทำให้หายเร็วขึ้น หรือเจ็บปวดน้อยลง
แต่ก็ไม่เจ็บไปมากกว่านี้
และมันก็จะไม่เกิดขึ้นซ้ำที่เดิมอีกครั้ง
จริงๆแล้วมันแค่มาทำตามหน้าที่ของมันเท่านั้น
 
และรอยยิ้มก็ปรากฎขึ้นบนใบหน้าของฉันอย่างไม่ได้ตั้งใจ
"นี่พี่คิดเองเลยหรอ" ฉันตะโกนถาม
"ใช่สิ" เสียงของเขาตะโกนกลับมา
"คิดได้ตอนไหนเนี่ย" ฉันตกใจที่เขาคิดอะไรแบบนี้ได้
"คิดได้เมื่อกี้" เขาตอบ
"เมื่อกี้... ในห้องน้ำอะนะ!"
 
PIWWPARK

Comment

Comment:

Tweet

เฮ้ยยย พี่โดม เพิ่งได้อ่าน
น่ารัก :)

#12 By ฮาจิเมะ on 2011-10-05 18:18

ว้าว ชอบตอนเรื่องเล่ามากอะ ดูมีความหมายสุดๆ :)

#5 By anna (125.24.170.71) on 2011-09-27 01:24

เรื่องดีดีมักเกิดในห้องน้ำ

Hot!

#4 By LittleDevil on 2011-09-26 08:49

ขณะที่พี่ชายมีธุระด่วนในห้องน้ำก็ยังนึกถึงน้องสาวนะถึงมีเรื่องราวที่แสนน่ารักของบาดแผลและแผ่นผ้าออกมาเล่าให้น้องฟัง

confused smile confused smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#3 By 40reborn on 2011-09-26 01:15

ตอนอยู่ในห้องน้ำ

ความคิดจะพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอย่างนี้ล่ะ cry

#2 By อิสระรำพัน on 2011-09-26 01:04

รูปสวยขึ้นนะเราว่า big smile

#1 By Deirdre (110.169.213.106) on 2011-09-26 00:10